Yitiriliş & Diriliş

    Tren olmayı yavaş yavaş öğretir bize dünya.
   Önce raylardan başlar.
   Sağlamlığın, katılığın, değiştirilemezliğin temsilcileridir raylar. Sonsuz özgürlüğümüze karşı kendi ellerimizle ördüğümüz yüksek duvarlardır, hırslardır... Bizlere gerçek doğamızı unutturmayı başarabilen büyük sihrin ta kendisidir...
   Onları ustaca döşemeyi öğreniriz zamanla. Çünkü bize öğretildiği kadarıyla onlardır bu dünyaya hükmeden. Temellerinde korkular, öfkeler ve acılar vardır.
   İşte böyle döşemeye başlarız raylarımızı sırayla... Bir yanda hırslar, istekler ve doyumsuzluklar; diğer yanda korkular, öfkeler ve acılar. Kendi yolumuzu önceden belirleriz raylarla. Sonsuzluğa uzanan bir alanda önce sınırlarımızı çizer, ardından duvarlarımızı inşa eder; kendi ellerimizle kurduğumuz hapisanelerimizde mutlu yaşamayı dileriz.
   Önce özgürlüğümüzü budarız ustaca, sonra bununla gurur duyarız ağlanası bir şekilde.
   Çünkü bir tren olunacaksa nihayetinde, orada raylar olmalıdır...
   Ve bu dünya trenler dünyasıdır.

    Bu yazı, F  ırsat B  ulmak umuduyla.
    Dünya'ya ithaf edilmiştir.